Van historisch erfgoed naar staalgedragen havenarchitectuur Montevideo in Antwerpen terrassen en de uitstraling van weervast staal (‘corten’) roepen beelden op van kranen, kaaien en industriële constructies. Achter die krachtige vormtaal schuilt ook een bijzonder technisch verhaal. Boven een smalle basis kragen drie woonlagen en het dak bijna elf meter uit boven de publieke ruimte. Dat betekent dat de lasten van appartementen, gevels, terrassen, daktuinen en zwembaden niet zomaar recht naar beneden gaan, maar via een uitgekiend excentrisch staalskelet worden opgevangen en naar een beperkt aantal dragende punten worden geleid. Uitkragend staalskelet als dragend principe De hoofdstructuur bestaat uit acht stalen spanten, geplaatst op de primaire draagassen met een tussenafstand van ongeveer 8,85 meter. Elk spant rust op twee hoofdkolommen: een drukkolom Op het Antwerpse Eilandje kreeg de historische Montevideo-site een nieuw leven. De voormalige havenmagazijnen uit het einde van de 19de eeuw, vandaag beschermd als waardevol industrieel erfgoed, werden herontwikkeld tot een gemengd project met kantoren, winkels, horeca, parking en kwalitatieve woningen. Blikvanger is het nieuwe kopgebouw aan het Limaplein: een eigentijds volume dat zich scherp en bijna zwevend aftekent tegenover de gerestaureerde pakhuizen. Zo krijgt deze historische plek opnieuw een duidelijke rol in de stad en in het publieke leven. Voor de technische uitwerking van dit complexe project stond advies- en ingenieursbureau Arcadis in voor een doorgedreven aanpak, waarin architecturale ambitie en structurele haalbaarheid nauw op elkaar werden afgestemd. De architectuur van het kopgebouw verwijst heel bewust naar de havenomgeving. De strakke lijnen, diepe Auteur: Arcadis, Jan Jennes en Kenneth Van Steenwinkel Foto’s: ©Arcadis (1,2,3,4,5,9), ©DCA (8), Tekeningen: ©Arcadis (6), ©DCA-Metadecor (7) 1
RkJQdWJsaXNoZXIy MzE2MDY=