Fietsbrug Walfriduspad
Een vlakke brug die oogt als een plank
Een slanke, ingetogen brug die op subtiele wijze refereert aan het Groningse ‘hoogholtje’ (hoge vaste voetbrug waar schepen onderdoor kunnen). Dat is de nieuwe 56 m lange fietsbrug over de Plataanlaan in Groningen. De gemeente wilde een vlakke brug die oogt als de archetypische plank over het water. Om dat mogelijk te maken in combinatie met een vrije onderdoorgang zonder steunpunt op de ondergelegen provinciale weg, is gekozen voor een zogenaamde springwerkconstructie (portiekbrug). De steunpunten staan daarbij schuin en vormen een driehoekig geheel met de landhoofden. De boogwerking van de schuine steunpunten maakt een slank dek mogelijk, ondanks de grote overspanning. Alle delen van de brug zijn bijzonder sterk met elkaar verbonden: de ontwerpers kozen voor een staal-betonbrug, waarbij staal en beton uiterst efficiënt samenwerken. Een stalen koker vormt de hoofddraagconstructie, daarop ligt een betonnen dek. Het betonnen dek is middels deuvels aan de stalen koker gekoppeld. Zo combineert de staal-betonbrug het beste van twee werelden: een slanke en snel te bouwen brug voor een aantrekkelijke prijs. Het strippenhekwerk is ingetogen en transparant, zodat vooral de doorgaande horizontale lijn van de brug opvalt. Toch is ook het hekwerk uiterst verfijnd vormgegeven, onder meer door het gelaagde ontwerp. Het hekwerk bestaat uit twee verschillende strippen.
