Tekst: Bij de herinrichting van het 'Parc du Castel' in Beauraing in de provincie Namen, passen drie loopbruggen van respectievelijk 18, 8 en 6 m in weervast staal perfect in de groene omgeving van de locatie en markeren ze op een zeer sobere manier de verschillende overbruggingen langs het parcours. Minimaal: dat was het uitgangspunt voor de structurele ingreep in dit park. Het ontwerp is gebaseerd op een herhaald principe van een brugdek van gevouwen plaatstaal, verstevigd door een bovenplaat die het loopvlak vormt, en een trekker onderaan. Het gedrag van het brugdek lijkt zo op een vakwerksysteem over de hele breedte van de structuur. Dit systeem wordt aangepast aan de overspanningen die moeten worden overbrugd. De twee kleinste voetgangersbruggen werken met een klassiek dubbel ondersteund brugdek-balkprincipe. De grootste loopbrug van 18 m voegt er het principe van een bowstring toe. Het principe van het brugdek/de balk blijft behouden, maar er wordt een boog toegevoegd om de stijfheid en dus de overspanning te vergroten. Deze boog wordt geïntegreerd in de hoogte van de leuning om de visuele impact van de constructie te minimaliseren. De lichtheid van de constructies biedt een correcte transparantie bij de integratie van de ingrepen in hun omgeving.
Ondertitel: Ingenieus ingepast met slanke stalen drager
Tekst: Bescheiden van voorkomen en ingenieus ingepast in de beperkte ruimte. De slanke Suikerbrug in Veurne heeft gebruiksvriendelijke, niet te steile, hellingen en lijkt haast te zweven boven weg en kanaal. Hier kun je veilig fietsen of wandelen tussen de boomtoppen, van de nieuwe woonwijk op het voormalige Suikerfabrieksterrein over het water naar de oude stad. Met een nieuw perspectief bij elke bocht, wordt de oversteek zelf een ruimtelijke beleving. De brug is opgebouwd uit een slanke stalen drager en een betonnen brugdek, en wordt gedragen door extreem slanke kolommen. In het ontwerp zijn volop innovatieve oplossingen, zoals de verborgen pendel opleggingen in de voetplaten, de uitkragende bochten en uitkragende funderingsbalken – vanwege de fundering van de sluis – terug te vinden. Alle materialen zijn volgens de NBN EN 10025 norm voor platte en lange producten uitgevoerd, in een staalsoort type S355 en S460. De nominale diktes van de stalen elementen variëren van 6 mm (dekplaat voetstuk) over maximaal 80 mm (kolommen) tot 120 mm (voetstuk V-vormige kolom). De staalconstructie kreeg een uitzonderlijk duurzame afwerking. Na intensief stralen werd het behandeld met een vlamgespoten Zn-Alu metallisatie van 100-120 micron. Daarna is een 6-laags conserveringssysteem aangebracht.
Ondertitel: Dragende torsiekoker en uitkragend dek
Tekst: Deze asymmetrische fietsbrug met dragende torsiekoker en uitkragend dek is een ingetogen blikvanger in het polderlandschap tussen Voorhout en Noordwijk na Leiden (Zuid-Holland). De brug heeft een flinke bocht, die aan de binnenzijde wordt gekaderd door de boven het dek uitkomende torsiekoker. De tussensteunpunten staan recht onder de torsiekoker, daar waar de krachten het grootst zijn. Het constructief ontwerp beperkt het hoogteverschil voor fietsers tot een minimum, wat bijdraagt aan het gebruikerscomfort. De twee aanlandingen verschillen in vrijwel alle opzichten van elkaar: een grondlichaam aan de ene zijde versus een gebouwde constructie in het water aan de andere zijde. Hier begint de brug met een vlak gedeelte, dat stijgende fietsers ruimte biedt om aan te zetten en dalende fietsers ruimte biedt om de kruisende weg te overzien en eventueel te stoppen. Vanwege vorm en afmetingen – 73 m in lengte, 4 m breed – was transport van de brug een uitdaging. Uiteindelijk is de brug in drie delen naar de locatie vervoerd. Daar zijn de delen met boutverbindingen aan elkaar bevestigd. Daarbij is veel aandacht besteed aan het zorgvuldig detailleren van de luiken die de verbindingen toegankelijk en uit zicht houden.
Tekst: De Keel Crossing in Sunderland in het noordoosten van Engeland, is een nieuw baken in het stadsbeeld en onderdeel van het Riverside Sunderland project. De brug verbindt Keel Square met de wijk Sheepfolds, vlak bij het Stadium of Light. Het ontwerp van Knight Architects en Arup bestaat uit een 250 m lange en 7,5 m brede stalen hoofdligger in trapeziumvorm (1180 ton, S460) met betonnen dekpanelen, meer dan 30 m boven de River Wear. Zo ontstaat een royale doorgang voor voetgangers en fietsers, terwijl de scheepvaart vrij kan passeren. Victor Buyck Steel Construction vervaardigde de staalstructuur in België, opgesplitst in vier segmenten. De variabele hoogte en precieze plaatsing van deuvels vergden grote nauwkeurigheid. In Wondelgem werden de delen samengebouwd, geconserveerd en uitgerust met Tuned Mass Dampers. De montage in Sunderland verliep in twee fasen met pontons en Mammoet-kranen. De centrale overspanning van 105 m werd met strandjacks ingehesen en verbonden met de andere segmenten. Na plaatsing volgden betonnen panelen en afwerkingen. Sinds de opening in augustus 2024 trok de brug veel belangstelling en wordt ze een essentiële schakel voor duizenden dagelijkse gebruikers.
Tekst: De Gerardabrug in Sint-Niklaas – een project dat veel meer is dan een functionele verbinding – is een uitnodiging tot bewegen, tot beleven. De brug is ontworpen als een bijna kaarsrechte, bovengrondse fietsas die comfort en intuïtieve leesbaarheid koppelt aan verfijnde ruimtelijke integratie. SBE voerde de volledige ontwerpstudie uit voor deze brug. Geplant in een complexe stedelijke omgeving, was de ambitie helder: de brug moest méér zijn dan infrastructuur. Ze moest een nieuw stedelijk gebaar worden. Een poort tot de stad. Waar vandaag de spoorwegbrug over Vijfstraten een eerder banale toegang vormt, grijpt dit ontwerp de kans om een plek van betekenis te maken — een herkenningspunt met karakter. De brug maakt een overspanning van 92 m in één vloeiende, zelfverzekerde beweging. Slank, elegant, met een uitgesproken lichtheid. Elk detail is doordacht: de U-vormige staalstructuur, de continue dwarssectie, de gelasercutte borstweringen die tegelijk decoratief en structureel betekenisvol zijn. De perforaties spelen subtiel met licht en perspectief.
Ondertitel: In een minimalistische architecturale stijl
Tekst: De 258 m lange voetgangersbrug in Seraing verbindt het Trasensterpark met de Ateliers Centraux, een voormalig industrieel terrein dat momenteel wordt gerenoveerd. De voetgangersbrug is ontworpen in een minimalistische architecturale stijl en past perfect in het stedelijke en natuurlijke landschap. De brug is bedoeld voor voetgangers en fietsers en bestaat uit een betonnen brugdek dat wordt ondersteund door doorlopende balken en dwarsbalken van staal. Voor de constructie is gebruikgemaakt van een geprefabriceerde primaire staalconstructie voor een efficiënte installatie. Het brugdek is gemaakt van beton met behulp van een verloren stalen bekisting en wordt ondersteund door doorlopende HEB280-randbalken die zijn verbonden met massieve stalen dwarsbalken. Deze balken rusten op kolommen van HEA600-staalprofielen die zijn verankerd in vierkante betonnen funderingen. De brug heeft een regelmatige overspanning van 7,75 m, met een langste overspanning van 17,2 m boven de spoorwegen. De voetgangersbrug speelt een centrale rol in het bevorderen van duurzame mobiliteit en draagt dankzij het doordachte ontwerp bij aan het stedelijk landschap.
Tekst: Bij de renovatie van de OA318-brug in de N12 en over de rivier Attert in Reichlange (Redange-sur-Attert, LU) wordt een nieuwe fiets- en voetgangersbrug aangelegd naast de bestaande wegbrug. Deze stalen brug heeft een overspanning van 36,22 m. De draagconstructie is een volledig in de werkplaats gelast driedimensionaal vakwerk, bestaande uit 3 longitudinale buizen D273, aangevuld met diagonalen en dwarsbalken van buizen D139,7. Het 3 m brede brugdek bestaat uit een longitudinale en transversale balkenconstructie van HEA100 en platen met een dikte van 8 mm, die volledig aan de dragende structuur zijn gelast. De buisvormige dragende structuur is gemaakt van S355-staal, terwijl de dek is gemaakt van S235JR-staal. Het geheel weegt 24 T. Een leuning bestaande uit buisvormige frames met een invulling van X-Tend-gaas, geheel in roestvast staal 316, is aangebracht aan beide zijden van de brug. Op het gehele oppervlak is een epoxy-polyurethaancoating aangebracht. De stalen structuur werd volledig in de werkplaats geassembleerd en gelast, en dit in 3 fasen. De structuur werd in de werkplaats in één stuk volledig gezandstraald, gemetalliseerd en geverfd volgens het anticorrosiesysteem ZTV-ING 4-3 (voor corrosiviteitsklasse C5).
Ondertitel: Functioneel en esthetisch staalgebruik
Tekst: Voor Tomorrowland 2024 werden twee verouderde houten bruggen in het recreatiedomein De Schorre (Boom) vervangen door nieuwe staalstructuren, ontworpen en geplaatst door HYE in opdracht van HENS. Vertrekkend van een basisgrondplan ontwikkelde HYE samen met studiebureau KUDU twee unieke bruggen, elk met specifieke technische eisen. Brug 1 is een strakke, modulaire overspanning met vier pijlers buiten de vaardoorgang. Brug 2 is een sculpturale constructie zonder tussensteunen, met twee geknikte overspanningen die samenkomen aan één oever. Beide bruggen zijn opgebouwd uit S355-staalmodules met boutverbindingen en in het atelier voorgemonteerd voor precisie en efficiëntie. Montage gebeurde op site met telescopische kranen van 100 en 250 ton. De combinatie van vrije vormgeving, beperkte funderingsopties en strakke planning binnen een festivalcontext maakt dit project een staaltje van functioneel én esthetisch staalgebruik.
Ondertitel: Aanbruggen en val smelten samen tot één vorm
Award: Awards 2025 - Nominatie
Tekst: Een bescheiden maar zelfverzekerde relatie met de omgeving. De brug verbindt sterk verschillende stadslandschappen aan weerszijden van de Vaart in Amsterdam: het hoog gelegen stedelijke gebied Overamstel en het laag gelegen groene Amsteldorp. De Overamsteloever ten noorden van de brug is gemaakt van ruwe stortstenen, aan de zuidzijde komt een kade. De brug ligt precies op de overgang tussen deze oevertypes. Het ontwerp haalt het uiterste uit asymmetrie en eenvoud. De uitstraling van de brug is logisch, vanzelfsprekend en bescheiden. Een eenvoudige maar krachtige lijn ontspringt vanuit het park in Overamstel, vormt een stoer scharnier aan de Overamstelzijde en verjongt tot een uiterst lichte oplegging aan de Weesperzijde. Aanbruggen en val smelten samen tot één vorm. De zichtbare constructie wordt uitgevoerd in weervast staal, passend bij de stoere omgeving. Vrijwel het hele oppervlak bestaat uit gezette en vlakke staalplaten, zonder zichtbare lassen. Dit draagt sterk bij aan de beleving van de hele brug als één vorm. Brug en aanlanding zijn één geheel dankzij de doorlopende borstwering. De stevige borstwering sluit goed aan op het thema van ommuurde gebieden en gebouwen in het Overamstelgebied. De doorvaarthoogte bij beweegbare bruggen is meestal onbeperkt. Op deze locatie volstaat een doorvaart van 5,5 m hoog. Bij verplaatsing van het scharnier naar de oever wordt de doorvaarthoogte reeds bereikt bij een opening van 18 graden. Slagbomen en landverkeersseinen vormen gezamenlijk één 'meubel'. Remmingwerken, pijlers en scheepvaartseinen worden bescheiden van vorm en in één kleur dicht bij het water geplaatst. De gebogen vorm van de handregel zorgt voor dat de ledverlichting naar het dek straalt. De vleermuizen die onder de brug doorvliegen ervaren geen lichthinder. De leuning wordt galvanisch gescheiden van de weervast stalen hoofdconstructie. Hiermee wordt roestvorming op de leuning vermeden. De techniek van de brug is fraai en vandaal- bestendig weggewerkt: contragewicht, motoren en schakelkasten zijn bij elkaar geplaatst in een ondergrondse ruimte. Weer, wind en vandalen kunnen er niet bij.
Tekst: Bourg-lès-Valence, een rivierstad die sinds de aanleg van de A7 in 1965 – bekend als de ‘route de soleil’ – van de Rhône is afgesneden, heeft constant geprobeerd het contact met de rivier te herstellen. De 'Passerelle Bleue', gebouwd in 1989, bood door de moeilijke toegankelijkheid echter niet de gewenste verbinding. De nieuwe voetgangersbrug naar het stadsdeel Girodet moet dit verhelpen, en maakt deel uit van een nieuw masterplan. De stad vroeg om een brug die deze wijk verbindt met de rest van stad, samen met een verbeterd verkeersplan rekening houdend met de Via Rhôna fietsroute, terwijl de route ook aantrekkelijk en belevingsvol moet zijn. De wens om de loopvlakhoogte zo laag mogelijk te houden en om de hellingen aan de kant van de Quai Barjon te minimaliseren, impliceert het gebruik van een hoge dragende structuur boven het dek. Hoewel verschillende types bruggen geschikt zijn voor een overspanning van ongeveer 60 m, creëert een tuibrug of een hangende constructie met één pyloon een sterk visueel signaal. Dit is het antwoord op de vraag van de opdrachtgever. De voetgangersbrug is een asymmetrische tuibrug met een scharnierende centrale mast. De constructie is integraal, d.w.z. dat deze vast verbonden is met de fundering. De thermische uitzetting wordt opgevangen door de dwarsverplaatsing van de constructie, die mogelijk wordt gemaakt door de geplande vorm. Het brugdek en de mast zijn volledig van S355-staal, met uitzondering van het mastlager, die van S325G gesmeed staal is. Het dek bestaat uit een holle rechthoekige kokerbalk, die over de gehele lengte van de constructie constant is, met een 400 mm in de lengterichting verstijfde bovenplaat. Het pyloongedeelte is een holle stalen buis met variabele diameter. De tuikabels bestaan uit volledig vergrendelde kabels die in het atelier tegen corrosie zijn beschermd door verzinking, gevolgd door een zinkrijke coating ter plaatse. De voetgangersbrug wordt het symbool van de heraanleg van de wijk 'l'île Girodet'. Het is tevens het herkenningspunt dat mensen uitnodigt om de brug over te steken.
