Tekst: In het kader van de grootschalige opwaardering van het Albertkanaal werd ook de iconische ‘bananenbrug’ aan de Turnhoutsebaan in Wijnegem vervangen. Deze brug was de laatste overspanning met een beperkte doorvaarhoogte, waardoor de vlotte doorgang voor containertransport hinder ondervond. Met de realisatie van de nieuwe wegbrug – naast een aparte fiets- en voetgangersbrug – werd het kanaal aangepast aan de vereiste doorvaarhoogte van 9,10 m, een belangrijke schakel in de duurzame modal shift richting binnenvaart. De nieuwe brug bevindt zich in het centrum van Wijnegem, een stedelijke omgeving waar verkeer, omwonenden en waterwegtransport samenkomen. De inpassing in dit drukke knooppunt vroeg om een ontwerp dat zowel functioneel, architecturaal als landschappelijk geïntegreerd is. De aanloophellingen werden opgebouwd uit gewapende grondconstructies afgewerkt met schanskorven, die beplant werden en zo een groene overgang vormen tussen infrastructuur en omgeving. Het gekozen brugtype is een lage boogbrug in de vorm van een vierendeelconstructie. Dit ontwerp van ZJA Architects & Engineers combineert robuustheid met een slank, transparant uitzicht. Bijzonder is de geometrie van de hoofdliggers, die een vijfhoekige doorsnede hebben. De staalconstructie werd in een recordtijd gerealiseerd door Aelterman in hun atelier aan het Kluizendok in Gent. Slechts zes maanden na de start van de productie was de brug volledig geprefabriceerd, gelast en geconserveerd. De brug werd in vier grote onderdelen opgebouwd, samengebouwd tot een geheel van 88 m lang, 17 m breed, 9 m hoog en met een gewicht van 990 ton. Voor de constructie werd hoofdzakelijk gebruikgemaakt van staalsoorten S355 J2+N en S460 ML. Het hogere S460-staal werd toegepast op plaatsen waar stabiliteit en vermoeiingsweerstand cruciaal waren. Voor de duurzame bescherming van de staalstructuur werd gekozen voor metallisatie, gecombineerd met een A*8.04PU-afwerking, wat een lange levensduur en beperkt onderhoud verzekert. Het constructieconcept steunt op maximale prefabricatie, waardoor de montage op de bouwplaats beperkt bleef tot één dag en het de kwaliteit van de staalconstructie ten goede komt. Dit minimaliseerde zowel de werfimpact als de veiligheidsrisico’s en maakte een snelle inbedrijfstelling mogelijk.
Tekst: Brug 2125 in Amsterdam-Oost verbindt het Centrumeiland met het Strandeiland op IJburg en maakt deel uit van de bruggenfamilie ‘Buitenwater’, ontworpen door Benthem Crouwel Architects. Deze brug is geschikt voor alle typen verkeer en heeft een eigen karakter binnen de familie. De constructie bestaat uit spinvormige ondersteuningen van buisprofielen, met een extra kolom voor stabiliteit. Een versmald balkenraamwerk zorgt voor een ranke uitstraling. Het licht gekromde wegdek bevat een rijbaan, fietspaden en trottoirs, gescheiden door een betonnen strook met reflectoren. De brug is afgewerkt in een antracieten coating, waarboven op een rvs-balustrade is geplaatst uit gelaste buizen met wisselende diameters. De brug sluit vloeiend aan op het glooiende landschap van de eilanden en het water. De lichtmasten zijn geïntegreerd in de vinvormige consoles. Door zijn landschappelijke inpassing en ruimtelijke kwaliteit krijgt de Gerda Tarobrug een transparant en licht beeld, passend bij de toekomstige openbare ruimte.
Tekst: Om de groeiende containertrafiek op het Albertkanaal te ondersteunen, werd na de spoorbruggen van Kuringen en Genk ook de spoorbrug over het kanaal te Herentals (in de provincie Antwerpen) vervangen en verhoogd. De nieuwe stalen brug – met een lengte van 164 m– is de langste isostatische dubbelsporige spoorbrug in België. Ze biedt een vrije doorvaarthoogte van 9,1 m. Het ontwerp van de brug met rechtstreekse spoorbevestiging werd sterk beïnvloed door de strikte vervormingseisen voor spoorverkeer onder gecombineerde invloed van horizontale en verticale mobiele belastingen, wind en temperatuur en vergde de analyse van miljoenen belastingscombinaties. Dit leidde tot een specifieke vormgeving waarbij de bogen naar elkaar toe hellen, met op elk landhoofd drie steunpunten voor een optimale krachtsverdeling. De brug van 3000 ton staal werd deels in het atelier van Aelterman gebouwd met staalplaten tot 100 mm dik, wat hoge eisen stelde aan de montage en lastechnieken. Ter plaatse werd de brug op de oevers gemonteerd met o.a. laswerken op 30 m hoogte, en vervolgens via een ponton en SPMT’s op haar definitieve locatie geplaatst naast de oude brug die tot ingebruikname van de nieuwe brug in dienst moest blijven.
Ondertitel: Een eenvoudig brugdek met geraffineerde details
Tekst: De renovatie van de Regenboogbrug in Waregem (West-Vlaanderen- toont aan dat vernieuwing niet altijd hoeft te leiden tot volledige vervangbouw. Door een pragmatische ontwerphouding zijn enkel de noodzakelijke ingrepen uitgevoerd, waardoor niet alleen het budget zorgvuldig werd beheerd, maar ook de uitvoeringsperiode aanzienlijk korter bleef dan bij een volledige nieuwbouw. Het project vormt een sterke dialoog tussen heden en verleden, zowel in constructieve keuzes als in de narratieve en emotionele waarde van de plek. Duurzaamheid werd hier niet alleen een modewoord, maar concreet vertaald in de ontwerpstrategie, het materiaalgebruik, de kostenbeheersing en de uitvoeringstermijn. Bovendien is de brug door een weloverwogen ontwerpkeuze uitgegroeid tot meer dan een functionele verbinding. Ze werd getransformeerd tot een kwalitatieve ontmoetingsruimte die verankerd is in een geïntegreerd landschapsontwerp. Dat ontwerp toont hoe technische randvoorwaarden slim kunnen worden ingepast en tegelijk leiden tot een aangename en betekenisvolle publieke ruimte. Een voorbeeld waarbij staal optimaal ingezet werd. Een op eerste zicht eenvoudig brugdek met geraffineerde detaillering die emoties oproept.
Ondertitel: Een nieuwe toegangsweg aan de overkant van de sporen
Tekst: Bij de bouw van het nieuwe station van Visé (Wezet), enkele honderden meters verwijderd van het oude station, was het noodzakelijk om dit station te verbinden met een nieuwe toegangsweg naar de perrons aan de andere kant van de spoorlijn. Hiervoor werd het bedrijf Galère gekozen als hoofdaannemer voor de totale bouw van het station, in samenwerking met TMI voor de staalbouw. Om het station met de perrons te verbinden, werd gekozen voor een stalen-betonnen loopbrug. Deze bestaat uit twee kokervormige vakwerken die de zijkanten vormen, die aan de onderkant met elkaar zijn verbonden door een betonplaat en aan de bovenkant door windverbanden uit profielstaal. Het geheel is overdekt met een naar binnen hellend dak met een centrale goot, zodat de esthetiek niet wordt verstoord door zichtbare buitenste dakgoten. De traveeën van de loopbrug zijn langs beide zijden ingevuld met stijf roestvast stalen traliewerk om een compleet systeem van veilige, duurzame en esthetische leuningen te verkrijgen. Aan deze loopbrug zijn twee trappen aangesloten die toegang geven tot de perrons, evenals twee kleine passerellen naar de liften, die ook toegang geven tot de perrons. De voetgangersbrug overspant de sporen met een 70 m lange gelast/geboute constructie van 75 ton S355J2-staal. Het geheel rust op betonnen pijlers.
Ondertitel: Ingenieus ingepast met slanke stalen drager
Tekst: Bescheiden van voorkomen en ingenieus ingepast in de beperkte ruimte. De slanke Suikerbrug in Veurne heeft gebruiksvriendelijke, niet te steile, hellingen en lijkt haast te zweven boven weg en kanaal. Hier kun je veilig fietsen of wandelen tussen de boomtoppen, van de nieuwe woonwijk op het voormalige Suikerfabrieksterrein over het water naar de oude stad. Met een nieuw perspectief bij elke bocht, wordt de oversteek zelf een ruimtelijke beleving. De brug is opgebouwd uit een slanke stalen drager en een betonnen brugdek, en wordt gedragen door extreem slanke kolommen. In het ontwerp zijn volop innovatieve oplossingen, zoals de verborgen pendel opleggingen in de voetplaten, de uitkragende bochten en uitkragende funderingsbalken – vanwege de fundering van de sluis – terug te vinden. Alle materialen zijn volgens de NBN EN 10025 norm voor platte en lange producten uitgevoerd, in een staalsoort type S355 en S460. De nominale diktes van de stalen elementen variëren van 6 mm (dekplaat voetstuk) over maximaal 80 mm (kolommen) tot 120 mm (voetstuk V-vormige kolom). De staalconstructie kreeg een uitzonderlijk duurzame afwerking. Na intensief stralen werd het behandeld met een vlamgespoten Zn-Alu metallisatie van 100-120 micron. Daarna is een 6-laags conserveringssysteem aangebracht.
Ondertitel: Dragende torsiekoker en uitkragend dek
Tekst: Deze asymmetrische fietsbrug met dragende torsiekoker en uitkragend dek is een ingetogen blikvanger in het polderlandschap tussen Voorhout en Noordwijk na Leiden (Zuid-Holland). De brug heeft een flinke bocht, die aan de binnenzijde wordt gekaderd door de boven het dek uitkomende torsiekoker. De tussensteunpunten staan recht onder de torsiekoker, daar waar de krachten het grootst zijn. Het constructief ontwerp beperkt het hoogteverschil voor fietsers tot een minimum, wat bijdraagt aan het gebruikerscomfort. De twee aanlandingen verschillen in vrijwel alle opzichten van elkaar: een grondlichaam aan de ene zijde versus een gebouwde constructie in het water aan de andere zijde. Hier begint de brug met een vlak gedeelte, dat stijgende fietsers ruimte biedt om aan te zetten en dalende fietsers ruimte biedt om de kruisende weg te overzien en eventueel te stoppen. Vanwege vorm en afmetingen – 73 m in lengte, 4 m breed – was transport van de brug een uitdaging. Uiteindelijk is de brug in drie delen naar de locatie vervoerd. Daar zijn de delen met boutverbindingen aan elkaar bevestigd. Daarbij is veel aandacht besteed aan het zorgvuldig detailleren van de luiken die de verbindingen toegankelijk en uit zicht houden.
Tekst: De Keel Crossing in Sunderland in het noordoosten van Engeland, is een nieuw baken in het stadsbeeld en onderdeel van het Riverside Sunderland project. De brug verbindt Keel Square met de wijk Sheepfolds, vlak bij het Stadium of Light. Het ontwerp van Knight Architects en Arup bestaat uit een 250 m lange en 7,5 m brede stalen hoofdligger in trapeziumvorm (1180 ton, S460) met betonnen dekpanelen, meer dan 30 m boven de River Wear. Zo ontstaat een royale doorgang voor voetgangers en fietsers, terwijl de scheepvaart vrij kan passeren. Victor Buyck Steel Construction vervaardigde de staalstructuur in België, opgesplitst in vier segmenten. De variabele hoogte en precieze plaatsing van deuvels vergden grote nauwkeurigheid. In Wondelgem werden de delen samengebouwd, geconserveerd en uitgerust met Tuned Mass Dampers. De montage in Sunderland verliep in twee fasen met pontons en Mammoet-kranen. De centrale overspanning van 105 m werd met strandjacks ingehesen en verbonden met de andere segmenten. Na plaatsing volgden betonnen panelen en afwerkingen. Sinds de opening in augustus 2024 trok de brug veel belangstelling en wordt ze een essentiële schakel voor duizenden dagelijkse gebruikers.
Tekst: De Gerardabrug in Sint-Niklaas – een project dat veel meer is dan een functionele verbinding – is een uitnodiging tot bewegen, tot beleven. De brug is ontworpen als een bijna kaarsrechte, bovengrondse fietsas die comfort en intuïtieve leesbaarheid koppelt aan verfijnde ruimtelijke integratie. SBE voerde de volledige ontwerpstudie uit voor deze brug. Geplant in een complexe stedelijke omgeving, was de ambitie helder: de brug moest méér zijn dan infrastructuur. Ze moest een nieuw stedelijk gebaar worden. Een poort tot de stad. Waar vandaag de spoorwegbrug over Vijfstraten een eerder banale toegang vormt, grijpt dit ontwerp de kans om een plek van betekenis te maken — een herkenningspunt met karakter. De brug maakt een overspanning van 92 m in één vloeiende, zelfverzekerde beweging. Slank, elegant, met een uitgesproken lichtheid. Elk detail is doordacht: de U-vormige staalstructuur, de continue dwarssectie, de gelasercutte borstweringen die tegelijk decoratief en structureel betekenisvol zijn. De perforaties spelen subtiel met licht en perspectief.
Tekst: Galva verbindingsbrug boven de inrit ondergrondse parking van de Victoria (Regina)-toren te Brussel. Onderdeel van de grote renovatie van de toren en de brug zorgt voor verbinding en evacuatieweg naar het nabijgelegen park. De staalbouwer voerde het volledige project uit van opmeting tot montage en van structuur tot afwerking van de brug, borstweringen en trap. Victoria is een monumentaal gebouw, gebouwd tussen 1974 en 1978, dat dienst deed als het Belgische hoofdkantoor van IBM in de Noordwijk van Brussel. De iconische architectuur, die nauw verbonden is met het merk IBM, wordt beschouwd als een archetypische waarde en dient daarom als uitgangspunt voor toekomstige ontwikkelingen. Het renovatieproject heeft tot doel de bestaande structuur om te vormen tot een hybride, fossielvrij, energiezuinig gebouw, waarbij zoveel mogelijk bouwmaterialen worden hergebruikt. De betonnen en stalen structuur wordt daarom beschouwd als een permanent element voor toekomstige veranderingen.
