Ondertitel: Dak van voorgespannen kabels van het auditorium van de Université libre de Bruxelles.
Tekst: De te overdekken ruimte is een ellips met assen van 48 en 41 m. De keuze viel op een dak met dubbele welving. De dragende kabels zijn convex naar onder toe en de spankabels naar boven toe. Het basisprincipe voor dit soort constructie bestaat eruit voldoende voorspankracht te gebruiken, opdat de belasting in de spankabels nooit nul is. Het dak bestaat uit 22 dragende kabels van 33 mm met een maximale spanning van 34 ton en 24 spankabels van 21 mm die 11 ton aankunnen. De constructie is verankerd op 2 bogen van gewapend beton en de horizontale drukkracht wordt opgevangen door driepoten van gewapend beton, verbonden met trekankers van 8 zevendradige kabels.
Tekst: Het eerste e-café werd een waardige vervanger voor het oorspronkelijke geplande event, met een lekkere lunchbox bij de deelnemers thuis geleverd. Het eerste e-staalcafé vond zijn thuisbasis bij Aalterpaint, het bedrijf in Aalter dat al meer dan 50 jaar actief is in ondermeer de sector van brandwerende- en anticorrosieverven voor staalconstructies. Het bedrijf beschikt naast een atelier ook over een eigen laboratium.
Ondertitel: Een fantasierijk scherm van roestvast staal met spiegelglans
Tekst: <p>In 1899 kocht limonademaker Louis Fouquet een afspanning voor koetsiers die uit Longchamp kwamen. Hij doopte hem The Criterion-Fouquet’s Bar, een toen erg populaire verengelsing naar het voorbeeld van de legendarische bistro Maxim’s (in de rue Royale). Het café bevond zich in een Haussmann-gebouw uit 1863 op de avenue des Champs-Elysées. Het was erg in trek bij vliegeniers en later, tijdens de Eerste Wereldoorlog, ook bij jachtpiloten. In 1913 werd Louis Fouquet opgevolgd door restaurateur Léopold Mourier. Hij toverde het cafeetje om tot een luxueuze brasserie waar de hele Parijse beau monde naartoe kwam voordat de plek in de jaren 1930 erg populair werd in filmkringen. In de jaren 1950 werd ze de vaste ontmoetingsplaats voor cineasten van de Nouvelle Vague, zoals François Truffaut et Jean-Luc Godard. </p>
Staalbouwer: Aperam (fourniseur inox et inox poli miroir)<br>Look Façade (prescription façade)<br>Euro-Shelter (fabricant)<br>)Smac Paris Nord II (pose)
Ondertitel: Circulaire economie en duurzame voeding
Tekst: <p>De oude Byrrh-gebouwen in Laken (opgetrokken in 1925) getuigen van het rijke industriële verleden van de hoofdstedelijke regio. Dit magnifiek staaltje architecturaal erfgoed ontsproot destijds uit de koker van de Parijse architect Anatole Laquerriere, die het geheel ontwierp in opdracht van de firma Violet. In 1961 werd Violet overgenomen door Dubonnet-Cinzano. Het gekende aperitiefdrankje raakte op die manier uit de mode. In 1997 besliste de Brusselse regering om de gevel en het dak van het gebouw te klasseren. Tien jaar later kocht het OCMW van Brussel het Byrrh-gebouw aan om er een hotspot voor stedelijke economische activiteiten te ontwikkelen, die omgedoopt werd tot BE-HERE. </p>
Tekst: <p>Van oude ontoegankelijke watertoren naar beklimbare uitkijkpost lijkt een grote stap. Aan onze Belgische kust slaagden de architecten van WOW architectuur erin een natuurvreemd object naadloos in het landschap in te passen om het als een uitkijkpost op de omgeving aan het publiek aan te bieden.<br>
Tussen Middelkerke en Westende liggen de Warandeduinen, een goed bewaard natuurgebied van 32 hectare met een afwisseling aan vegetatie. Lage en hoge struiken, allerhande duin- en helmgrassen gedijen er sinds mensenheugenis naast poelen met kikkers en andere amfibieën. Hier stond sinds jaar en dag een voor het publiek ontoegankelijke watertoren, een weliswaar nuttig maar visueel storend element in het duinenlandschap. De gemeente besliste deze natuurvreemde constructie te vervangen door een op mensenmaat gemaakte en toeristisch attractieve landmark.</p>
Ondertitel: Het tekenmodel moest 100% correct zijn
Tekst: <p>Een oude fabrieksschouw als klimmast gebruiken, je moet het maar bedenken. In Aalst slaagde men erin het nuttige aan het aangename te koppelen en een voor beginnende muurklimmers origineel parcours uit te tekenen.<br>
Oude fabrieksschouwen sterven meestal een stille dood. Als ze in onbruik zijn geraakt, verdwijnen ze na implosie uit het straatbeeld. Andere blijven staan, eindigen als gsm-mast of broedplaats voor roofvogels. Niet zo in Aalst dus, waar beslist werd de voormalige site van de leerlooierij Schotte te restaureren en een nieuwe bestemming te geven. </p>
Tekst: <p>In juni 2019 werd het viaduct van Pulvermühle, dat de vallei van de Alzette in Luxemburg-stad overbrugt, na tien jaar noeste arbeid opgeleverd. De uitbreiding van het iconische bouwwerk is een mijlpaal voor de Luxemburgse regering, die het gebruik van het openbaar vervoer wil stimuleren via een reeks grootschalige infrastructuurwerken. Het project werd in 2002 gelanceerd door middel van een internationale ontwerpwedstrijd en bleek uitermate complex te zijn, vooral omdat het gerealiseerd moest worden zonder het treinverkeer van en naar het station van Luxemburg te onderbreken. </p>
Ondertitel: Een vederlicht volume rustend op achttien slanke staalkolommen die gevuld zijn met beton
Tekst: <p>In de Naamse gemeente Fosses-la-Ville zijn de kantoren en het personeel van het gemeentehuis, het cultureel centrum en het OCMW sinds 2018 ondergebracht in Château Winson, een zeventiende-eeuws landgoed dat enkele jaren eerder aangekocht was door de gemeente. De integratie van deze nieuwe functies ging gepaard met de opening van de omheining om het domein te laten aansluiten bij de publieke ruimte en de creatie van een nieuw volume, dat het mogelijk maakt om de circulatie te reorganiseren en de inkom naar de stad te oriënteren. Deze uitbreiding, die ontworpen is door Réservoir A in samenwerking met A+11, Piron Architectes en Atelier Paysage, profileert zich als een zwevend volume op robuuste, maar discrete pijlers. </p>
Ondertitel: De belangrijkste uitdaging voor het ontwerp was de laterale stabiliteit
Tekst: <p>Compact, duurzaam en met een uitgesproken identiteit: zo profileert het nieuwe provinciehuis in Antwerpen zich in de stadswijk rond het Albertpark. Massief maar door zijn draai en zijn driehoekige ramen toch elegant, tekent de toren zich af tegen de lucht en kadert hij harmonieus in het omliggend groen.</p>
