Ondertitel: Un tablier simple avec des détails raffinés
Tekst: La rénovation du pont 'Regenboogbrug' à Waregem (Flandre-Occidentale) montre que la rénovation ne doit pas toujours conduire à une reconstruction complète. Grâce à une approche pragmatique de la conception, seules les interventions nécessaires ont été réalisées, ce qui a permis non seulement de gérer le budget avec soin, mais aussi de réduire considérablement la durée des travaux par rapport à une reconstruction complète. Le projet constitue un dialogue fort entre le présent et le passé, tant dans les choix constructifs que dans la valeur narrative et émotionnelle du lieu. La durabilité ne s'est pas contentée d'être un mot à la mode, elle s'est traduite concrètement dans la stratégie de conception, l'utilisation des matériaux, la maîtrise des coûts et le délai d'exécution. Par ailleurs, grâce à un choix de conception mûrement réfléchi, le pont est devenu plus qu'une simple liaison fonctionnelle. Il a été transformé en un espace de rencontre de qualité, ancré dans un aménagement paysager intégré. Cette conception démontre comment les contraintes techniques peuvent être intelligemment intégrées tout en créant un espace public agréable et enrichissant. Un exemple où l'acier a été utilisé de manière optimale. Un tablier de pont simple à première vue, mais dont les détails raffinés suscitent des émotions.
Ondertitel: Tablier en acier de plus de 2000 tonnes
Award: Awards 2025 - Nomination
Tekst: Le pont Haringvliet, inauguré officiellement en 1964, est un pont routier de 1220 m de long situé sur l'autoroute A29 à Numamsdorp (Zuid-Holland). Ce pont partiellement fixe et partiellement mobile enjambe l'ancien bras de mer Haringvliet. Cette liaison riveraine constitue un maillon important dans le trafic entre les provinces de Zuid-Holland, Zeeland et Noord-Brabant, mais aussi dans le trafic pendulaire entre la Belgique et Rotterdam. En raison de son utilisation intensive, le tablier du pont, le mécanisme de mouvement et les installations et systèmes techniques du pont nécessitaient d'être remplacés. 'Rijkswaterstaat' (Gestion des eaux d'État) a confié la rénovation des parties mobiles du pont Haringvliet au maître d'œuvre 'Combinatie Mobilis Croonwolter&dros' (CMCH), qui s'est également chargé des modifications des ouvrages d'art et du remplacement de toutes les installations techniques. Hollandia Infra et Machinefabriek Rusthoven, sous le nom de 'Combinatie Staal Haringvliet', ont réalisé conjointement les travaux de construction métallique et mécanique en sous-traitance du consortium CMCH. Hollandia s'est chargée de la construction métallique, à savoir la production et le montage du tablier en acier de plus de 2000 tonnes, y compris le caisson de lestage et le lest, ainsi que la crémaillère de 23 m de long et de 106 tonnes dans la cave du pont. Machinefabriek Rusthoven s'est chargé de la production et le montage du mécanisme de mouvement, y compris les moteurs et les boîtes d'engrenages à l'arrière du caisson de lestage du tablier et les supports dans la cave. La rénovation du pont Haringvliet est un projet qui impressionne et surprend par son ampleur, la précision de ses dimensions et la réussite de sa mise en œuvre dans un délai extrêmement court. Tout cela dans le contexte de l'impact social important de ces projets d'infrastructure de remplacement et de rénovation indispensables : le pont a fait l'actualité fréquemment au cours de l'été 2023. En raison de la taille et du poids considérables du tablier à remplacer - l'un des plus grands ponts basculants des Pays-Bas - des calculs complexes ont été effectués pendant la phase de préparation et des structures auxiliaires spéciales ont été développées et fabriquées. Cela était notamment nécessaire pour permettre, par exemple, l'opération de basculement sur le site de Hollandia Infra en toute sécurité et de manière contrôlée. Le basculement réussi du pont Haringvliet a donc marqué une étape importante dans le projet. En bref, un projet très impressionnant dans sa simplicité apparente !
Tekst: <p>De voetgangers- en fietsersbrug het natuurgebied van de Kalkense Meersen in Laarne, is gebaseerd op een principe van structurele vereenvoudiging: elk element heeft een structurele rol. De structuur heeft geen secundaire elementen: de dragende boog is direct geïntegreerd in de borstwering.</p>
<p>De loopbrug heeft een tweevoudig structureel gedrag: een bowstringstructuur voor symmetrische belastingen en een vakwerkstructuur voor asymmetrische belastingen. De twee structuren zijn direct geïntegreerd in de balustrade en vormen zelf de balustrade. Een eenvoudige 12 mm dikke staalplaat wordt in opeenvolgende driehoeken gesneden om de leuning te vormen. De geometrie van deze uitsparingen creëert een symmetrisch grafisch ontwerp zonder materiaal te verspillen. </p>
<p>De dwarsdoorsnede van de structuur is U-vormig. Het brugdek bestaat uit 'stalen planken' gemaakt uit 3 mm dikke, geplooide, weervast staalplaat.</p>
<p>De constructie, die volledig van weervast staal is gemaakt, heeft een overspanning van 25 m en een nuttige breedte van 3 m. Het totale gewicht van de loopbrug is slechts 10 ton, of ongeveer 135 kg/m².</p>
Tekst: <p>De stalen rolbrug is, naast verbinder, ook een verblijfsplek te midden van de Vliet in Roosendaal (NL). Gekenmerkt door een opvallende manier van openen, heeft de brug ook een industrieel karakter en een vrolijke kleur. <br>
De brug bestaat uit twee uitkragende delen die in het midden van de Vliet verbonden worden; een uitkragend vast deel aan de zijde van de woonwijk met een rustplek en een beweegbaar deel aan de overzijde. Als de brug zich opent, rolt het beweegbaar brugdeel 18 m de kade op. Het vaste deel blijft 10 m vrij hangen boven het water en vormt een tribune bij evenementen.<br>
Cruciaal voor het rolmechaniek en de koppeling in de bajonet is het goed positioneren van ballast en torsie van het bewegende deel te beheersen. De contraballast is verwerkt in verdikte dekplaten. Met ballast aan het uiteinde van het rollende deel wordt in gebruikstoestand altijd druk uitgeoefend op de steunpunten. <br>
Om te voorkomen dat de brug uit de geleiding loopt, is een neerhoudconstructie voorzien bij de voorwielen. Om te voorkomen dat de brug als geheel kantelt bij volle belasting, zijn aan de achterzijde twee opvangconstructies verbonden met de betonfundatie.</p>
Tekst: <p>Het bijzondere ontwerp van de 245 m lange S-vormige busbrug over het spoor bij het treinstation van Zwolle maakte van de bouw een waar huzarenstukje. De brug is opgebouwd uit een 110 m lange, kokervormige hoofdligger met uitkragende stalen vleugels, die bekleed zijn met bamboe. De hoofdligger heeft een S-vorm, weegt 1.000 ton en is uitgevoerd in S355-staal. Boven op de stalen constructie kwam een betonnen druklaag, schuifvast verbonden met stiftdeuvels.<br>
De 110 m lange staalconstructie, geprefabriceerd in België, werd in dertig brugdelen naar Zwolle getransporteerd. De hoofdoverspanning is geassembleerd naast het spoor. Gelijktijdig werden de betonnen steunpunten, landhoofden en de noordelijke aanbrug gebouwd.</p>
Ondertitel: Een elegante fiets- en voetgangersbrug
Tekst: De Saspoortbrug in Diest, geopend in 2025, is een elegante fiets- en voetgangersbrug ter hoogte van de Grote Steunbeer', een historische stuwconstructie op de omgelegde Demer. Ze vormt een veilige en comfortabele verbinding tussen Schaffen en het stadscentrum, en maakt deel uit van het Vlaamse fietssnelwegennetwerk. De stalen brug van 100 m lang met een gekromd tracé is landschappelijk en erfgoedkundig geïntegreerd, en vervangt een verouderde oversteek. Ze draagt bij aan duurzame mobiliteit, waterbeheer en stadsvernieuwing. De brug is volledig toegankelijk, sluit aan op bestaande routes en versterkt de connectiviteit in de regio. De naam ‘Saspoortbrug’ verwijst naar de historische toegangspoort langs het water en werd gekozen via een publieksbevraging.
Ondertitel: Een brug als scharnierend portiek met stijven knopen
Tekst: <p>In het kader van de vernieuwing van de Sint-Bernardus abdij te Hemiksem moest de nieuwe bibliotheek toegankelijk gemaakt worden voor de inwoners van de gemeente Schelle. Een brug boven de Benedenvliet, een niet bevaarbare waterweg die de grens vormt tussen de twee gemeentes, was dus nodig.</p>
<p>De brug is een portiekbrug van 42,50 m lang in weervast staal. Het brugdek is een verstijfde staalplaat die op twee draagbalken steunt. Deze gesloten draagbalken lopen aan elke kant van de brug naar beneden door als dragende ‘benen’ om de portiekstructuur te vormen. Onderaan komen ze samen in één punt. Dit punt is scharnierend (rocker bearing in RVS). De brug is dus een scharnierend portiek met stijven knopen. De uiteindes van het brugdek steunen op elk landhoofd op twee klassieke neopreen oplegtoestellen die de thermische uittzettingen toelaten. De landhoofden zijn in gewapend beton gebouwd en gefundeerd op micropalen. </p>
<p>De stijlen van de weervast stalen leuning zijn gefabriceerd uit dunne stalen platen met variable hoogte om een visuele bewegelijkheid aan het geheel te geven.</p>
Tekst: <p>De losse groenstroken aan de Leidse Singel zijn verbonden door vijf bruggen en vormen nu een recreatieve binnenstadscirkel in Leiden (NL).</p>
<p>De boog van de bruggen wordt gevormd door een serie roestvast stalen bollen met een diameter van 100 mm, die met een roestvast stalen staaf van 40 mm aan elkaar geregen zijn (als in een kralenketting), en via U-vormige staanders van weervast staal wordt gestabiliseerd. De constructieve rol van de stijlen is tweeledig: ze zijn de ‘hangers’ van de boogbrug en ze zorgen voor laterale steun van de slanke bogen. Gezien de veelheid aan stijlen, is de over te dragen kracht tussen stijlen en boog relatief klein. Door de boog en de stijlen worden rvs-pennen gevoerd die verlijmd worden in een pasgat. Er is geen rechtstreeks contact tussen het roestvast staal en het weervast staal van de stijlen.</p>
<p>Het dek is ingevuld met gebakken straatklinkers, veelvuldig toegepast in de Leidse binnenstad. De drie verschillende materialen vragen relatief weinig onderhoud met een vergevingsgezind verouderingsproces, net zoals die van het park zelf.</p>
Tekst: <p>Au croisement avec la Lys, près de Gand, la voie de chemin de fer Bruxelles-Ostende traverse la zone verte du Blaarmeersen. Le but du projet est de redessiner le délicat embranchement entre les voies ferroviaires rapides et les paisibles chemins piétonniers ainsi que d’assurer la continuité de l’itinéraire le long de la Lys. Un large talus parabolique cache les anciennes voies derrière un rideau vert. Seules les nouvelles voies sont visibles, relevées sur un viaduc éclairé. D’un côté, la structure du viaduc, légère et réduite au minimum, produit d’une haute technologie de construction, de l’autre, la douce pente du talus renforce la continuité du paysage. La liaison entre les deux rives destinée aux piétons et aux cyclistes suit la courbe elliptique du tunnel. La réalisation est réalisée en caillebotis d’acier en porte-à-faux, est pourvue d’un garde-corps à balustres en acier peint. Il se dégage une extrême douceur de ces légers éléments en acier transparents, aériens et tout en formes galbées. </p>
Tekst: <p>Op de kruising van de Leie bij Gent, dwarst de spoorweg Brussel-Oostende de groene zone van de Blaarmeersen. <br>
Hier plant de NMBS de bouw van twee boven elkaar lopende sporen.<br>
Het doel van het project bestaat in het hertekenen van de delicate netwerk tussen de snelspoorlijnen en de voetgangerspaden om de continuïteit van de weg langs de Leie te verzekeren. Een brede parabolische berm verbergt de oude spoorlijnen achter een groen scherm. Enkel de nieuwe sporen zijn zichtbaar, boven een verlicht viaduct. De rivier en de weg lopen via twee elliptische tunnels doorheen het talud. De brug tussen de twee oevers voor de voetgangers en de fietsers volgt deze ellipstische curve. Een tweede, langere weg bestaat uit uitkragende stalen vlonders, voorzien van een brugleuning met stalen balusters.</p>
Ondertitel: Aanbruggen en val smelten samen tot één vorm
Award: Awards 2025 - Nominatie
Tekst: Een bescheiden maar zelfverzekerde relatie met de omgeving. De brug verbindt sterk verschillende stadslandschappen aan weerszijden van de Vaart in Amsterdam: het hoog gelegen stedelijke gebied Overamstel en het laag gelegen groene Amsteldorp. De Overamsteloever ten noorden van de brug is gemaakt van ruwe stortstenen, aan de zuidzijde komt een kade. De brug ligt precies op de overgang tussen deze oevertypes. Het ontwerp haalt het uiterste uit asymmetrie en eenvoud. De uitstraling van de brug is logisch, vanzelfsprekend en bescheiden. Een eenvoudige maar krachtige lijn ontspringt vanuit het park in Overamstel, vormt een stoer scharnier aan de Overamstelzijde en verjongt tot een uiterst lichte oplegging aan de Weesperzijde. Aanbruggen en val smelten samen tot één vorm. De zichtbare constructie wordt uitgevoerd in weervast staal, passend bij de stoere omgeving. Vrijwel het hele oppervlak bestaat uit gezette en vlakke staalplaten, zonder zichtbare lassen. Dit draagt sterk bij aan de beleving van de hele brug als één vorm. Brug en aanlanding zijn één geheel dankzij de doorlopende borstwering. De stevige borstwering sluit goed aan op het thema van ommuurde gebieden en gebouwen in het Overamstelgebied. De doorvaarthoogte bij beweegbare bruggen is meestal onbeperkt. Op deze locatie volstaat een doorvaart van 5,5 m hoog. Bij verplaatsing van het scharnier naar de oever wordt de doorvaarthoogte reeds bereikt bij een opening van 18 graden. Slagbomen en landverkeersseinen vormen gezamenlijk één 'meubel'. Remmingwerken, pijlers en scheepvaartseinen worden bescheiden van vorm en in één kleur dicht bij het water geplaatst. De gebogen vorm van de handregel zorgt voor dat de ledverlichting naar het dek straalt. De vleermuizen die onder de brug doorvliegen ervaren geen lichthinder. De leuning wordt galvanisch gescheiden van de weervast stalen hoofdconstructie. Hiermee wordt roestvorming op de leuning vermeden. De techniek van de brug is fraai en vandaal- bestendig weggewerkt: contragewicht, motoren en schakelkasten zijn bij elkaar geplaatst in een ondergrondse ruimte. Weer, wind en vandalen kunnen er niet bij.
Tekst: <p>De stad Roeselare besliste om een fiets- en voetgangersbrug te bouwen om de drukke Albert I-laan veilig te kruisen. Gezien de relatief beperkte ruimte in de lengteas werd beslist om langs weerszijden een spiraalvormige aanrijbaan te maken. Zo kon het hellingspercentage comfortabel en veilig gehouden worden.<br>
De spiraalvormige aanrijbanen werden verder als architecturale troef gebruikt om de brug een natuurlijke sierlijkheid en speelsheid mee te geven. Dit effect wordt nog versterkt door de lijnvormige ledverlichting in de leuningen. De structuur van de brug, met als grootste overspanning 20 m, bestaat uit een torsievrije kokerligger in staal S355 J2G3, met verstijvingsribben aan de bovenplaat, afgesteund op stalen kolommen. De keuze voor staal werd mee bepaald door de mogelijkheid de constructie volledig in de ateliers te bouwen. </p>
Ondertitel: Nieuw fietspad overspant Ringvaartkanaal en E40
Tekst: <p>In Gent werd een fietspad gerealiseerd om de bestaande route van de fietsostrade F7 te voltooien. Het nieuwe gedeelte overspant het Ringvaartkanaal, de R4-autoweg en de E40. Om die aanzienlijke afstand te overbruggen, werd gekozen voor een staal-betonconstructie.<br>
De brug over de Ringvaart (André Denysbrug) heeft een lengte van 136 m en bestaat uit een stalen hoofdligger met daarop een gewapende betonplaat, ondersteund door stalen pijlers op een fundering onder helling aan de oevers van de Ringvaart. <br>
De brug over de E40 (Zoé Borluutbrug), die 138 m lang is, is ook een gemengde staal-beton constructie met een stalen hoofdligger van 1 m breed en een variabele hoogte.</p>
Ondertitel: Vier stalen liggers verbonden twee per twee als ‘braced pairs’
Tekst: <p>De fietsbrug zorgt ervoor dat fietsverkeer de autosnelweg E40 kan kruisen met twee fietsstroken van 2,5 m. Met één rijvak zullen auto’s beurtelings over de brug kunnen rijden. De brug is een vervanging van een voorgespannen brug die moest afgebroken worden na een aanrijding. Er werd een grotere overspanning voorzien om mogelijke uitbreiding van de onderliggende autosnelweg toe te laten. </p>
<p>De staalbeton-uitvoering met een momentvaste verbinding naar de funderingspalen liet toe om de hoogte minimaal te houden, door dit uit te voeren als een integraalbrug zorgt dit meteen voor een minder onderhoud aan opleggingen en voegen. </p>
<p>De staalbouwer leverde voor dit project 4 liggers (elk 48,5 m lang) die per twee verbonden zijn als ‘braced pairs’. De twee delen werden op volle lengte naar de locatie getransporteerd, waar ze in een weekendnacht op hun plaats werden gelegd. De liggers werden gemetalliseerd en voorzien van een verfsysteem in de werkplaats. </p>
Ondertitel: Weervast staal geschilderd om architecturale redenen
Tekst: <p>Tussen Brynmawr en Gilwern in Zuid-Wales kwam over de Clydachkloof en de A465 een brug met een bijzondere architectonische vormgeving. De boogbrug torent maar liefst 50 m boven het landschap uit. De staalconstructie, goed voor zo’n 1.000 ton, werd in ons land geprefabriceerd.<br>
De boog begint aan de ene voet van de brug, kruist het wegdek en landt 94 m verder aan de andere voet. Buiten dertig hangers – thermisch verzinkte locked coil-kabels in een HDPE-kous en met een diameter van 84 mm – is er geen verbinding tussen boog en wegdek. De hangers zijn aan de boog verbonden met een gaffel met pen-gatverbinding en aan het wegdek via een eindverankering met schroefdraad. De hele structuur is uitgevoerd in weervast staal, maar om architecturale redenen werd de boog geschilderd.</p>
