Ondertitel: Contact van de stad met haar rivier hertekenen
Tekst: <p>De Leiewerken in Harelbeke maken deel uit van het Seine-Scheldeproject waarbij de vaarweg tussen beide rivieren wordt aangepast aan de komst van langere schepen met grotere ladingen. </p> <p>Deze grootschalige infrastructurele ingreep werd de aanleiding om dit overgebleven gebied tussen oude en nieuwe Leiearm te ontwerpen als een echt eiland. Het Moleneiland is ideaal om er als fietser of wandelaar even te pauzeren en te genieten. Op de tip van dit eiland werd uitkijkplatform geplaatst. Het is een soort monument waardoor het industrieel erfgoed een mooie plek krijgt. Harelbeke liet een oude hefportiek over de Leie ombouwen tot een uitkijkplatform. Het platform (10 x 17 m) is via een stalen draaitrap te bereiken en op 9 m hoogte kan men genieten van het uitzicht en het vernieuwde landschap. </p>
Plaats: Watermolenstraat, Harelbeke
Opdrachtgever: De Vlaamse Waterweg - Afdeling Regio West
Architect: Bureau Bas Smets, Brussel
Studiebureau: SBE ingeneering consultants, Sint Niklaas
De Leiewerken in Harelbeke maken deel uit van het Seine-Scheldeproject waarbij de vaarweg tussen beide rivieren wordt aangepast aan de komst van langere schepen met grotere ladingen.
Deze grootschalige infrastructurele ingreep werd de aanleiding om dit overgebleven gebied tussen oude en nieuwe Leiearm te ontwerpen als een echt eiland. Het Moleneiland is ideaal om er als fietser of wandelaar even te pauzeren en te genieten. Op de tip van dit eiland werd uitkijkplatform geplaatst. Het is een soort monument waardoor het industrieel erfgoed een mooie plek krijgt. Harelbeke liet een oude hefportiek over de Leie ombouwen tot een uitkijkplatform. Het platform (10 x 17 m) is via een stalen draaitrap te bereiken en op 9 m hoogte kan men genieten van het uitzicht en het vernieuwde landschap.
Ondertitel: Une rénovation radicale de l’enveloppe
Tekst: <p>Le projet concerne la rénovation d’un bâtiment pour BUILDWISE (WTCB/CSTC) construit en 1999 à Zaventem qui, malgré sa jeunesse relative, présentait une série de défauts techniques importants. Une rénovation radicale de l’enveloppe du bâtiment et des équipements techniques était donc nécessaire. Outre cela, le patio existant a été couvert pour créer un espace polyvalent. </p><p>Une façade verte a été conçue comme couche structurelle indépendante, une deuxième façade habitable qui ne recharge pas verticalement la structure existante avec le poids des jardins miniatures modulaires. Le découplage des différents matériaux, y compris l’acier galvanisé et l’acier inoxydable, a exigé des détails particuliers. </p><p>Une toiture en sheds atypique a été conçue pour la couverture. La plus grande travée diagonale mesure 36 m et est réalisée à l’aide de treillis dans le plan vertical en verre. Finalement, un panneau semi-réfléchissant en acier inoxydable a été prévu comme revêtement de façade. </p>
Plaats: Kleine Kloosterstraat 23, Zaventem
Opdrachtgever: Buildwise, Brussel
Architect: BOVAArchitects, Gent-Roma i.s.m. Bureau Bouwtechniek, Antwerpen (architectuur)<br>Denis Dujardin, Kortrijk (Botanicus en landschapsarchitect)
Studiebureau: Ney & Partners, Brussel
Controlebureau: SECO Belgium, Diegem
Hoofdaannemer: Vanhout, Geel
Staalbouwer: Braeckman Steel Construction - BSC, Zwijndrecht
Ander staal: Robby Metaalconstructies, Deinze (rvs-minituinen en borstweringsplaten)<br> MSB, Zelzate (geprofileerde rvs- platen en plooiwerk)
Infosteelleden: Bureau Bouwtechniek / Ney & Partners / SECO Belgium
Foto: Sarah Blee / BOVAArchitects
Le projet concerne la rénovation d’un bâtiment pour BUILDWISE (WTCB/CSTC) construit en 1999 à Zaventem qui, malgré sa jeunesse relative, présentait une série de défauts techniques importants. Une rénovation radicale de l’enveloppe du bâtiment et des équipements techniques était donc nécessaire. Outre cela, le patio existant a été couvert pour créer un espace polyvalent.
Une façade verte a été conçue comme couche structurelle indépendante, une deuxième façade habitable qui ne recharge pas verticalement la structure existante avec le poids des jardins miniatures modulaires. Le découplage des différents matériaux, y compris l’acier galvanisé et l’acier inoxydable, a exigé des détails particuliers.
Une toiture en sheds atypique a été conçue pour la couverture. La plus grande travée diagonale mesure 36 m et est réalisée à l’aide de treillis dans le plan vertical en verre. Finalement, un panneau semi-réfléchissant en acier inoxydable a été prévu comme revêtement de façade.
Ondertitel: Surprendre les visiteurs avec un jardin d'hiver
Award: Awards 2024 - Nomination
Tekst: <p>ZIN ('Zin In No(o)rd') est le nom du projet de reconversion des tours 1 et 2 du complexe WTC dans le quartier Nord à Bruxelles. ZIN est un projet multifonctionnel qui sera entièrement intégré dans l'écosystème urbain existant. Une attention particulière a été accordée à l'architecture, à la conception environnementale et à la circularité. </p>
<p>L'ancien World Trade Center (1979) a été entièrement démoli et reconstruit à l'exception de ses noyaux en béton. Une serre d'une surface au sol de 30x60 m et d'une hauteur de 20 m a été construite à la base de cette nouvelle tour. 230 tonnes d'acier ont été utilisées. Le jardin d'hiver est une oasis de verdure qui servira d'entrée et surprendra les visiteurs avec un jardin d'hiver. </p>
<p>Grâce aux portes hautes, le jardin d'hiver peut être entièrement ouvert en été, ce qui garantit un climat agréable à tout moment. La particularité du concept architectural de ce jardin d'hiver réside dans sa climatisation de haute technologie. Des cellules photovoltaïques intégrées dans le verre du toit, succession de toits à pignons asymétriques, fourniront l'énergie nécessaire au fonctionnement du bâtiment.</p>
Ondertitel: Le hall de transit 'Expo 58' était une véritable prouesse technique
Tekst: <p>Le hall de transit de l’aéroport de Zaventem, construit dans le cadre de l’Expo 58, était une véritable prouesse technique : l’espace de 100 m de long, 55 m de large et 18 m de haut était entièrement recouvert d’une structure de toit arquée en aluminium. <br>Pour donner une seconde vie au glorieux ‘Skyhall’, cette structure a été renforcée par le haut. Un treillis métallique avec le même porte-à-faux que la structure en aluminium d’origine a été intégré dans le toit existant, ce qui a permis de conserver le toit et le plafond existants. Les chevrons en forme de A ont été renforcés pour supporter la nouvelle structure de toit (521 tonnes d’acier S355) et soutenir également une passerelle sur des colonnes métalliques en forme de V, flanquant un escalier monumental. Trois tubes métalliques rectangulaires font office de limons, avec une portée horizontale de 13 m sans supports intermédiaires.</p>
Architect: Stramien ARCHITECTUUR en RUIMTE, Antwerpen
Studiebureau: Arcade Groep, Hasselt
Controlebureau: SECO, Brussel
Hoofdaannemer: IBO, Heffen
Staalbouwer: IMW, Ravenshout
Ander staal: CS Raamconstructies, Weelde (Ravels) (gevels)
Infosteelleden: SECO
Foto: Carlos López (Foto Landmark)
Le hall de transit de l’aéroport de Zaventem, construit dans le cadre de l’Expo 58, était une véritable prouesse technique : l’espace de 100 m de long, 55 m de large et 18 m de haut était entièrement recouvert d’une structure de toit arquée en aluminium. Pour donner une seconde vie au glorieux ‘Skyhall’, cette structure a été renforcée par le haut. Un treillis métallique avec le même porte-à-faux que la structure en aluminium d’origine a été intégré dans le toit existant, ce qui a permis de conserver le toit et le plafond existants. Les chevrons en forme de A ont été renforcés pour supporter la nouvelle structure de toit (521 tonnes d’acier S355) et soutenir également une passerelle sur des colonnes métalliques en forme de V, flanquant un escalier monumental. Trois tubes métalliques rectangulaires font office de limons, avec une portée horizontale de 13 m sans supports intermédiaires.
Tekst: Pour des raisons sanitaires et/ou de sécurité, la plupart des piscines publiques situées en Cité Ardente avaient dû fermer au début des années 2000, obligeant les Liégeois à aller nager dans les communes avoisinantes. En 2011, on lançait le projet d’une nouvelle piscine dans le quartier Jonfosse. Celle-ci a désormais ouvert ses portes et ses bassins au public. L’imposante toiture en shed, maximisant l’entrée de lumière dans la piscine, contribue de manière significative à l’expérience sportive.
Pour des raisons sanitaires et/ou de sécurité, la plupart des piscines publiques situées en Cité Ardente avaient dû fermer au début des années 2000, obligeant les Liégeois à aller nager dans les communes avoisinantes. En 2011, on lançait le projet d’une nouvelle piscine dans le quartier Jonfosse. Celle-ci a désormais ouvert ses portes et ses bassins au public. L’imposante toiture en shed, maximisant l’entrée de lumière dans la piscine, contribue de manière significative à l’expérience sportive.
Tekst: Galva verbindingsbrug boven de inrit ondergrondse parking van de Victoria (Regina)-toren te Brussel. Onderdeel van de grote renovatie van de toren en de brug zorgt voor verbinding en evacuatieweg naar het nabijgelegen park. De staalbouwer voerde het volledige project uit van opmeting tot montage en van structuur tot afwerking van de brug, borstweringen en trap. Victoria is een monumentaal gebouw, gebouwd tussen 1974 en 1978, dat dienst deed als het Belgische hoofdkantoor van IBM in de Noordwijk van Brussel. De iconische architectuur, die nauw verbonden is met het merk IBM, wordt beschouwd als een archetypische waarde en dient daarom als uitgangspunt voor toekomstige ontwikkelingen. Het renovatieproject heeft tot doel de bestaande structuur om te vormen tot een hybride, fossielvrij, energiezuinig gebouw, waarbij zoveel mogelijk bouwmaterialen worden hergebruikt. De betonnen en stalen structuur wordt daarom beschouwd als een permanent element voor toekomstige veranderingen.
Tekst: Om de groeiende containertrafiek op het Albertkanaal te ondersteunen, werd na de spoorbruggen van Kuringen en Genk ook de spoorbrug over het kanaal te Herentals (in de provincie Antwerpen) vervangen en verhoogd. De nieuwe stalen brug – met een lengte van 164 m– is de langste isostatische dubbelsporige spoorbrug in België. Ze biedt een vrije doorvaarthoogte van 9,1 m. Het ontwerp van de brug met rechtstreekse spoorbevestiging werd sterk beïnvloed door de strikte vervormingseisen voor spoorverkeer onder gecombineerde invloed van horizontale en verticale mobiele belastingen, wind en temperatuur en vergde de analyse van miljoenen belastingscombinaties. Dit leidde tot een specifieke vormgeving waarbij de bogen naar elkaar toe hellen, met op elk landhoofd drie steunpunten voor een optimale krachtsverdeling. De brug van 3000 ton staal werd deels in het atelier van Aelterman gebouwd met staalplaten tot 100 mm dik, wat hoge eisen stelde aan de montage en lastechnieken. Ter plaatse werd de brug op de oevers gemonteerd met o.a. laswerken op 30 m hoogte, en vervolgens via een ponton en SPMT’s op haar definitieve locatie geplaatst naast de oude brug die tot ingebruikname van de nieuwe brug in dienst moest blijven.
Tekst: <p>Voor de Europese Commissie in Brussel is aan de voet van het Berlaymontgebouw een ellipsvormig paviljoen opgetrokken om bezoekers te ontvangen en het terrein beter te beveiligen.</p> <p>De voornaamste uitdaging voor de architect bestond erin om een eenlagig paviljoen van slechts 400 vierkante meter te ontwerpen dat harmonieus kon worden ingepast naast het iconische gebouw waartoe het toegang geeft, terwijl het toch direct zichtbaar en herkenbaar moest zijn voor bezoekers.</p> <p>Het gebouw bestaat uit een stalen structuur met kolommen en een ellipsvormig dak. Dit laatste bestaat uit een waterdichting met daarop een dakbekleding in geborstelde inox. Het geheel wordt doorbroken door een kleine glazen koepel die voor natuurlijke lichtinval zorgt. Deze ‘schaal’ in geborstelde inox is strekt zich uit over de ingangen, met spiegelende gepolijste inox aan de onderzijde. </p>
Voor de Europese Commissie in Brussel is aan de voet van het Berlaymontgebouw een ellipsvormig paviljoen opgetrokken om bezoekers te ontvangen en het terrein beter te beveiligen.
De voornaamste uitdaging voor de architect bestond erin om een eenlagig paviljoen van slechts 400 vierkante meter te ontwerpen dat harmonieus kon worden ingepast naast het iconische gebouw waartoe het toegang geeft, terwijl het toch direct zichtbaar en herkenbaar moest zijn voor bezoekers.
Het gebouw bestaat uit een stalen structuur met kolommen en een ellipsvormig dak. Dit laatste bestaat uit een waterdichting met daarop een dakbekleding in geborstelde inox. Het geheel wordt doorbroken door een kleine glazen koepel die voor natuurlijke lichtinval zorgt. Deze ‘schaal’ in geborstelde inox is strekt zich uit over de ingangen, met spiegelende gepolijste inox aan de onderzijde.
Ondertitel: Dak in gelijmd glas rechtstreeks op minimalistische structuur
Tekst: <p>De renovatie van de speelplaatsen op de Emile Bockstaelcampus in Laken omvat de bouw van 7 stalen luifels met een minimalistische structuur en een glazen dak dat rechtstreeks op het staalskelet is gelijmd, met een totale oppervlakte van 830 m². </p>
<p>Hun structuur bestaat uit driehoekige stalen primaire structuren, gemaakt van eenvoudig platstaal 20 x 140 mm. Om de afmetingen van de beglazing te beperken, worden deze in 4 gelijksoortige driehoeken opgedeeld met een secundaire structuur van vierkante stalen buizen van 60 mm. Elke primaire driehoek heeft een unieke vorm met variabele hoeken met de andere aangrenzende driehoeken, waardoor het geheel complex is in zowel ontwerp als productie. </p>
<p>De gelaagde glaspanelen zijn rechtstreeks op de structuren gelijmd met siliconen, zonder extra structuur of hulpstukken. Het doel van dit onconventionele detail is om de structuur, en daarmee de binnenplaats, een minimalistisch, uitgepuurd uiterlijk te geven. Tussen elke driehoek wordt een opening van 7 cm gemaakt om een kanaal te creëren voor het opvangen van het water. Het water wordt vervolgens in de kolommen geleid. </p>
